In memoriam

Eind 2007 had mijn vader al enkele weken achteruitgang van zicht. Na afspraak met de oogarts wordt hij meteen doorverwezen naar het ziekenhuis voor een scan. Het resultaat is een hersentumor. Na een geslaagde operatie (eind januari 2008) om de tumor te vewijderen, kan hij nog met volle verstand de geboorte van zijn 5e kleinkind meemaken. Maar ondanks de chemo-kuren, bestralingen en vaccinaties komt de tumor terug.

Vanaf mei/juni kunnen we zien dat het niet lang meer zal duren. Eén na één vallen zijn lichaamfuncties weg. Eerst het korte-termijn-geheugen. Daarna zijn geheugen in het algemeen (heel vreemd als je vader/man je niet meer herkent... zijn eigen huis niet herkent... dit lijkt op een supersnelle Alzheimer -- fysisch is het mijn vader, maar mentaal is hij er niet meer...).

In juli gaan zijn motorische vaardigheden achteruit (en slaapt hij nauwelijks). En tot slot is het begin augustus niet meer mogelijk om hem thuis te verzorgen en wordt hij overgebracht naar het ziekenhuis (wegens plaatsgebrek op palliatieve). Niet dat dit de meest optimale oplossing is (de verpleegers weten ook niet altijd hoe handelen -- of ligt het aan de vakantie-bezetting), maar allezins wordt de last verdeeld over meerdere schouders. Twee weken later blaatst hij zijn laatste adem uit... Al-bij-al heeft hij niet extreem lang moeten lijden -- hoewel hij het vermoedelijk nauwelijks beseft heeft...

In november 2009 krijgt zijn oudere broer Jef (die ook op enkele verbouwingsfoto's te zien is -- vandaar deze dubbele herdenkingspagina) het nieuws van een longkanker. Hij kiest ervoor om deze niet meer te laten behandelen en na 18 maanden zonder zijn jongste broer, kunnen ze weer samen pintjes gaan pakken...

 
   

Piet Plessers

Woonplaats : Niel-bij-As
Geboren : 16/03/1944
Overleden : 24/08/2008 (64j)
 
   

Jef Plessers

Woonplaats : Niel-bij-As
Geboren : 03/03/1941
Overleden : 20/01/2010 (68j)

Beetje bij beetje moesten we je verlaten.
Wij konden op het laatst niet meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zo zeer.
Onze papa van vroeger was je niet meer.
We zagen wel je stil verdriet,
maar helpen konden we niet.

Zo sterk en geen kracht meer,
zo’n wil en geen macht meer.

Bedroefd melden wij u het overlijden van

DE HEER Piet PLESSERS

echtgenoot van mevrouw Linda HAUMONT

Gepensioneerd instructeur VDAB
Gewezen ondervoorzitter van WTC-Sportief As

Geboren te Niel-bij-As op 16 maart 1944 en overleden in het ZOL Campus Sint-Jan te Genk op 24 augustus 2008, gesterkt door het sacrament van de zieken.

De uitvaartliturgie, waartoe u vriendelijk wordt uitgenodigd, zal plaatshebben in de parochiekerk van Sint-Niklaas te Niel-bij-As op donderdag 28 augustus 2008 om 10.30 uur. Aansluitend volgt de crematie te Hasselt. Samenkomst en rouwbeklag in het rouwhuis, Hoogstraat 97 te 3668 Niel-bij-As, vanaf 9.30 uur. Gebedswake in genoemde kerk op woensdag 27 augustus 2008 om 19.00 uur. Gelegenheid tot groeten in het funerarium Vanoppen-Moors, Kerkstraat 3 te As, woensdag na de gebedswake tot 20.15 uur.

Dit melden u:

Linda HAUMONT

zijn echtgenote

  Mark en Veerle PLESSERS-DE MEERLEER Ellen en Xander
  Stefan en Cindy KELCHTERMANS-PLESSERS Jeffrey, Pieter en Levie

zijn kinderen en kleinkinderen

Delen in dit verdriet: zijn broers, zussen, schoonbroers, schoonzussen, neven en nichten van de families PLESSERS-BERGER-KURVERS en HAUMONT-SCHREURS.

Wij nemen afscheid van

DE HEER Jef PLESSERS

Zaakvoerder All-Technics

Geboren te Niel-bij-As op 3 maart 1941 en overleden op de Palliatieve Zorgeenheid ZOL Campus André Dumont te Waterschei op 20 januari 2010.

Dit melden u:
  Benny en Martine Aerden-Plessers, Stephanie en Debbie
  Rudi en Bianca Dexters-Plessers, Rachne en Endre

zijn kinderen en kleinkinderen

Delen in dit verdriet: zijn broer, zussen, schoonbroers, schoonzussen, neven en nichten van de families Plessers, Kurvers en Berger.

 

Met dank aan zijn huisarts en de verpleegkundigen van het Wit-Gele Kruis.

Vrijdagavond 22 januari 2010 nemen we tijdens de gebedswake om 19.00 uur afscheid van Jef in de parochiekerk van Sint-Niklaas, Hoogstraat te Niel-bij-As. Aansluitend is er gelegenheid tot een laatste groet en condoleren van de familie in het funerarium Vanoppen-Moors, Kerkstraat 3 te As, tot 20.15 uur. De crematie en de bestemming van de assen zullen in beperkte familiekring doorgaan.

 

Dankwoord in uitvaartliturgie

Pa heeft voor velen onder jullie lange toespraken en speeches gehouden en feesten mee georganiseerd. Vermits ik maar een kwart van zijn spraak- en humor-genen heb geerfd, zal ik het kort houden...

We kunnen dan wel gaan klagen hoe spijtig het is dat hij zo vroeg is moeten gaan, maar ik ben er vrijwel zeker van dat hij liever heeft dat we niet zijn dood herdenken, evenmin zijn strijd tegen deze moeilijke ziekte, maar wel zijn leven; en dan misschien nog iets liever de goede momenten dan de kwade.

Op die manier kunnen we hem enkel herdenken als een grote humorist... en hoewel de ziekte gedurende de laatste maand beetje bij beetje de overhand begon te krijgen, is die humor tot het einde aanwezig gebleven. Daarnaast weten we ook dat hij voor iedereen klaar stond om mee te helpen... hoe technischer het probleem hoe liever hij mee zocht naar een oplossing. Hierbij speelde afstand geen rol; het aantal dagen dat hij de voorbije zes jaar in Gent is geweest om mee te helpen in onze verbouwingen zijn ontelbaar. Jammer genoeg kan hij zelf niet meer van die inspanningen genieten, want hij had zo graag nog eens fietsuitstappen op de Oostvlaamse wegen gemaakt. Samen met de geplande tochten met de kleinkinderen zou dit een mooi sluitstuk zijn van zijn fietscarrière... waarbij hij alle Limburgse wegen uit zijn broekzak kende, net als vele buitenlandse, niet in het minst die naar Lourdes...

Pa, we zullen vaak aan je denken, en je regelmatig missen, maar bij deze een dikke "dank je" voor al die keren dat we het vergeten zijn te zeggen. Daarnaast nog een even grote "dank je" aan ma, niet in het minst voor de verzorging die zij in de laatste maanden op zich heeft genomen.

Cindy/Mark

 

Dankwoord in uitvaartliturgie

Liefste Peter, Bompa

Of zoals jij het liever zei : "Brompa".

Enkele weken geleden kregen we verschrikkelijk nieuws te horen.
Zoveel gedachten kwamen in ons naar boven.

Ik weet nog goed de dag toen je zei : "alles komt wel in orde".

Toen je op palliatieven lag, zei je zelfs nog,
mijn retourticket ligt al terug klaar,
dat was mijn grootste wens nog welliswaar.

Alle mooie herinneringen blijven zitten in ons hart;
voor ons was ja dan ook heel apart.

In het fietsen was je een held,
soms stond je voor mij te supporteren lags het veld.
Het samenzijn van de familie, daar kon je van genieten:
samen eten, babbelen, een gezellige barbeque in ze zomer,
een flesje wijn had je er wel voor over.

De vele uren in het café,
daar had je wel je dagelijkse entree.
Van je pintje kon je wel genieten,
maar je borrelkes dat waren je favorieten.
Hopelijk kan je hierboven ook eentje achterover kiepen.

Samen je huisje wat opknappen met Piet,
je hebt er toch nog van genoten,
van jullie fratsen en stoten.

Maar plots kon het allemaal niet meer baten,
en heeft je lichaam je in de steek gelaten.
Je vocht tot aan het bittere eind,
die sterke man in jou blijft wel een feit.

En pinkt er 's avonds aan de hemel een ster,
dan denken we: onze bompa is nog niet zo heel ver.

Bompa, we zullen je nooit vergeten!

Liefst Endre, Rachne, Debbie en Stephanie...